Draconian Winter

Sneeuw en stilte brengen het landschap terug tot zijn essentie. Kale takken, bevroren bloemen en verlaten velden blijven achter in een wereld van wit en grijs. Deze beelden bewegen tussen verstilling en melancholie. Soms hard, soms bijna dromerig. Minimalistisch, maar nooit leeg. De winter toont niet alleen haar strengheid, maar ook haar kwetsbaarheid. • Snow and silence reduce the landscape to its essence. Bare branches, frozen flowers, and abandoned fields remain in a world of white and grey. These images move between stillness and melancholy. At times harsh, at times almost dreamlike. Minimalist, but never empty. Winter reveals not only its severity, but also its vulnerability.